Isaac NewtonIsaac Newton urodził się w Wollsthorpe w Anglii 25 grudnia 1642 roku lub 4 stycznia 1643 roku (szacunki według kalendarza juliańskiego lub gregoriańskiego). Zmarł 20 marca lub 31 marca 1727 roku w Kensington. Był m.in. angielskim fizykiem, matematykiem, astronomem, filozofem, historykiem i badaczem.

Krótki życiorys Isaaca Newtona

Isaac Newton urodzony w Wollsthorpe w roku 1642/1643 był przede wszystkim angielskim fizykiem oraz matematykiem, również alchemikiem, astronomem, filozofem, i historykiem, badaczem Biblii. Zasłynął przede wszystkim ze swoich zasad dynamiki, które okazując się być uniwersalnymi nazwane zostały jego imieniem.

Do wiekopomnych zasług Newtona należy szereg odkryć, pośród których koronne miejsce zajmuje fizyczne prawo powszechnego ciążenia oraz prawo ruchu, co uważane jest za początek mechaniki klasycznej. Ponadto w dziedzinie matematyki Newton rozwinął rachunek całkowity i różniczkowy. Oprócz tego upowszechnił teorię heliocentryzmu, ponieważ stwierdził że te same prawa dotyczą ruchu obiektów na Ziemi oraz ruchu ciał niebieskich. Badał poza tym na przykład światło, głosząc, że złożone jest z cząsteczek. Był twórcą pierwszego teleskopu zwierciadlanego, dokonywał też pomiaru prędkości.

Isaac Newton był pogrobowcem, ponieważ jego ojciec zmarł trzy miesiące przed narodzinami syna. Jego matka wychodząc po dwóch latach ponownie za mąż sprawiła, że opiekę nad Newtonem przejęła jego babcia. W latach 1689-1690 i w 1701 Newton zasiadał w brytyjskim Parlamencie.

Ostatnie 3 długie dekady życia Newton poświęcił na studiowanie Pisma Świętego, w związku z czym jest autorem wielu traktatów na ten temat. Zmarł w Kensington w 1727 roku.

Biografia rozszerzona Isaaca Newtona

Młodość

Isaac Newton od najmłodszych lat zdradzał niezwykłe talenty. Lubił majsterkować, zajmowanie się rzeczami pochłaniało go do tego stopnia, że zyskał miano „złotych rąk”. Dorastał pod opieką babci, a to z tej przyczyny, iż ojciec odszedł zanim się urodził, natomiast matka weszła już dwa lata później w nowy związek małżeński. Newton pobierał swe pierwsze nauki w małej szkółce wiejskiej, później uczęszczał so szkoły w miejscowości Grantham, gdzie dokształcał się głównie w dziedzinie znajomości języka łacińskiego. Matka tymczasem zabiegała o to by syn został rolnikiem, znany jest nawet epizod, w którym zabrała go ze szkoły by poświęcił swą uwagę rodzinnej gospodarce. Na szczęście dla młodego Newtona jego zdolności wzięły górę nad ambicjami matki, mógł zatem wrócić do edukacji.

Dorosłość w okowach dojrzałości naukowej

Pełnoletność związana była u Newtona ze studiami na uniwersytecie w Cambridge. Ówczesną wiedzę szybko pojął, zwłaszcza opanował dobrze zasady matematyki, by następnie przystąpić do samodzielnych badań w tym zakresie. Rok 1668 oznaczał dla Newtona otrzymanie stopnia magistra, a już rok później objął, co najważniejsze, posadę nauczyciela matematyki tegoż uniwersytetu. Następnie poświęcił się badaniami nad optyką, więc w latach 1670-72 mógł wykładać ten przedmiot. Wreszcie w roku 1672 Isaac Newton został członkiem elity, bowiem zaczął należeć do elitarnego Towarzystwa Królewskiego. Ponadto niedługo później z ramienia uniwersytetu w Cambridge zasiadał w brytyjskiej Izbie Gmin, jednak jego brak aktywności doskonale wyrażał małe zainteresowanie polityką. Natomaist w roku 1699 został nadzorcą Mennicy Królewskiej w Londynie, co oznaczało stanowisko cokolwiek intratne. Mógł w związku z tym brać udział w w sądowych dochodzeniach na temat fałszerzy monet, mianowicie w procesach, które kończyły się najczęściej najwyższym wymiarem kary – wyrokami śmierci. Swoje obowiązki na uniwersytecie w Cambridge zarzucił w 1701 roku, lecz już w roku 1703 zdobył członkostwo towarzystwa naukowego Akademii Francuskiej będąc równocześnie przewodniczącym Towarzystwa Królewskiego. W 1705 roku zdobył w związku ze swymi badaniami tytuł szlachecki. Zmarł 20 marca lub 31 marca 1727 roku w Kensington.

Newton dźwignią cywilizacji

Isaac Newton sformułował naukowe zasady, które zorganizowały zbiór pozornie dotąd nie związanych faktów w spójny zbiór praw, umożliwiających badania naukowe.

Przełomowe były jego badania nad naturą światła. W efekcie regularnych badań Newton doprowadził do odkrycia mówiącego, że zwykłe białe światło składa się z mieszaniny wszystkich barw zawartych w tęczy. W swych pracach nad optyką poprowadził regularne badania nad prawami odbicia, ale i załamania światła, dzięki czemu możliwe stało się zbudowanie pierwszego teleskopu zwierciadlanego. Miał zaledwie 29 lat, gdy przedstawił swe badania Brytyjskiemu Towarzystwu Królewskiemu.

Natomiast w dziedzinie matematyki i fizyki jego dokonania wyraźnie przebiły te z zakresu optyki. Do wiekopomnych zasług uczonego należy pewnie rachunek całkowity, ponieważ dotyczy fundamentu matematycznych dociekań, otwierając drogę do wielu innych gałęzi naukowych.

Nie optyka jednak, ani metematyka, były kluczem jego odkryć, bowiem jego największe odkrycia dotyczą mechaniki. Oto jego zasługą są przecież trzy zasady dynamiki, a co więcej jeszcze, prawo powszechnego ciążenia. W ten sposób powstał system, spójny i jednolity, pozwalający na dedukcję wszystkich układów mechanicznych makroskopowych, zarówno w wymiarze mikro, jak i makro – od ruchu ciał na Ziemi, po dynamikę orbitalną Kosmosu.

To za sprawą Newtona rozwiązywane były i wciąż pozostają wcześniej niemożliwe problemy naukowo – techniczne. Zwłaszcza w dziedzinie astronomii. W 1687 roku ukazało się jego dzieło zatytułowane „Matematyczne podstawy filozofii naturalnej” (znane dzisiaj szerzej jako jego „Principia”), w którym systematycznie wyłożył prawo powszechnego ciążenia, wraz rzecz jasna z trzema zasadami dynamiki. W ten sposób pokazał jak określać ruchy planet w naszym systemie słonecznym, w związku z czym Newton został ojcem nowoczesnej astronomii.

Nie inaczej było z jego badaniami nad termodynamiką i akustyką. W końću ogłosił także zasady zachowania pędu i zachowania momentu pędu, stąd bierze się też tak zwany dwumian Newtona, a co jeszcze więcej, jako pierwszy Newton podał przekonujące naukowo wyjaśnienie pochodzenia ciał niebieskich. Stąd mowa o uczonym wszystkich uczonych, osobie, która wywarła wręcz transformujący wpływ cywilizacyjny.

Ciekawostki o Isaacu Newtonie

  • Istnieje legenda o tym, że Isaac Newton odkrył grawitacje w momencie, gdy jabłko spadło mu na głowę.
  • Był co najmniej mało aktywnym deputowanym do Izby Gmin, istnieje bowiem tylko jedno jego udokumentowane wystąpienie w Parlamencie. Według wiarygodnych źródeł Newton złożył zażalenia na zimno w sali obrad, w związku z czym poprosił o zamknięcie okna.
  • Został pochowany w opactwie Westminster, był zatem pierwszym uczonym, który dostąpił tego zaszczytu.
  • Poświęcił studiom nad Biblią trzy dekady, czyli więcej niż całej swej ściśle naukowej aktywności.
  • Był zwolennikiem deistycznej koncepcji Wszechświata, wedle której Bóg stworzył świat, lecz przestał po stworzeniu ingerować w jego przejawy.
  • Był unitarianinem, czyli osobą podważającą dogmat Trójcy Świętej.
  • Jakkolwiek do legend należy historia z jabłkiem, która poruszyła umysł Newtona do pracy nad powszechnym prawem ciążenia, to do faktów należy zaliczyć to, że ściągał kapelusz za każdym razem, gdy ktoś wspominał o Bogu.
  • Newton zredefiniował pojęcie praw, ponieważ przedstawiał koncepcję prawa jako czynnika łączącego fakty w spójną całość.

Cytaty Isaaca Newtona

„Korzę się głęboko przed Tym, który takie mądre prawa nadał wszechświatowi.”

„Absolutna przestrzeń w swojej własnej istocie, bez związku z czymkolwiek zewnętrznym, pozostaje zawsze podobna i nieporuszona.”

„Absolutny, prawdziwy i matematyczny czas sam z siebie i ze swojej własnej natury płynie równo i bez związku z czymkolwiek zewnętrznym.”

Źródła

  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Isaac_Newton
  • https://biografia24.pl/isaac-newton/
  • https://www.biography.com/people/isaac-newton-9422656