Abraham

Abraham żył prawdopodobnie pomiędzy 2000 a 1650 r. p.n.e. Uważa się go za praprzodka wszystkich wielkich wyznań opartych na wierze w jednego Boga – judaizmu, chrześcijaństwa i islamu.


Abraham – krótki życiorys

Wg Księgi Rodzaju w Biblii Abraham mieszkał w mieście Ur, w Mezopotamii (dziś część Iraku). Przez 75 lat wiódł zwyczajny żywot, aż nagle Bóg oznajmił mu, że musi wyprowadzić swój lud do Kanaan, Ziemi Obiecanej w Palestynie. Abraham posłuchał i wyruszył tam ze swym plemieniem oraz żoną Sarą i bratankiem Lotem. Kiedy już osiedli w nowej ziemi, po pewnym czasie znów przemówił do niego Bóg i zapowiedział, że leciwa Sara urodzi mu syna, Izaaka. Tak też się stało.

Gdy Izaak osiągnął wiek chłopięcy, Bóg – chcąc wypróbować wiarę Abrahama – zażądał od niego, by złożył mu syna w ofierze. Abraham udał się wraz z Izaakiem w góry i przygotował ołtarz ofiarny. Ale w chwili gdy wyciągnął ramię by chłopca zabić, Bóg go powstrzymał mówiąc: Nie podnoś ręki na chłopca i nie czyń mu nic złego! Teraz poznałem, że boisz się Boga, bo nie odmówiłeś Mi nawet twego jedynego syna. […] A ponieważ uczyniłeś to […], będę ci błogosławił i dam ci potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie i jak ziarnka piasku na wybrzeżu morza. Bóg zapowiedział też, że potomkowie Abrahama staną się założycielami wielkiego narodu. Tym narodem okazał się naród żydowski, dlatego Żydzi uważają Abrahama za swojego protoplastę. Za swego przodka uznają go także muzułmanie (według tradycji muzułmańskiej synem, którego Abraham chciał złożyć w ofierze był Izmael). Ma on też znaczenie dla chrześcijan, którzy widzą w nim tego, który – uwierzywszy w obietnice boskie – stał się praojcem ich własnej wiary.

Dzieje Abrahama opisane są w Księdze Rodzaju w rozdziała 11-25 Starego Testamentu.


Grafika: wikimedia.org |Autor: Rembrandt – The Yorck Project (2002) | Licencja: Domena publiczna

Ciekawe artykuły